Dzień pierwszy - odprawa i reszta

Teraz krótko i bez zdjęć. Po wylądowaniu, trzymając w garści podręczny bagaż, paszport i wypełnione w samolocie formularze imigracyjne ruszyliśmy na spotkanie urzędnika imigracyjnego. Trafił mi się azjata z bardzo nieprzyjemnym wyrazem twarzy. Najpierw zbeształ za niewypełnienie dwóch pól, które przegapiłem. Wypełniłem je szybko. Potem zaczął kaszleć i kichać. W ogóle mówił mówił niewyraźnie, co nie ułatwiało rozmowy. Rozmowy, dobre sobie... Przesłuchania, to byłaby lepsza nazwa.

- Cel podróży?

- Turystyczny

- Do kiedy pan zostaje?

- Wyjeżdżam 2 czerwca.

- Proszę pokazać bilet.

- Nie mam jeszcze biletu. Jest zarezerwowany.

- Proszę pokazać rezerwację.

- Nie mam, przysłano mi potwierdzenie na maila, mam je w komórce [wyciągam htc z kieszeni]

- [drze się] NO CELLPHONES!!!!! Trzeba było wydrukować! Skąd mamy wiedzieć do kiedy pan zostaje, jak nie ma potwierdzenia?

- [milczę] 

- Ten adres wpisany na formularzu to dom?

- Nie... to dojo aikido, do którego jedziemy docelowo.

- A gdzie będzie pan mieszkać?

- Będziemy mieszkać w motelach. Jak mówiłem cel jest turystyczny więc będziemy jeździć i zwiedzać.

- My? A ile was jest?

- 4 osoby

- Proszę pokazać rezerwacje na hotele.

-... Nie mam, kolega rezerwował.

- A jak będziecie podróżować?

- Wynajętym samochodem.

- Proszę pokazać rezerwację samochodu.

- ... Nie mam, kolega to załatwiał.

Teraz on milczy. Ogląda paszport. W konsulacie przypięli mi taką kartkę z numerami do ambasady itp. Odrywa ją robiąc mi dziurki w jednej ze stron paszportu. Bilety, które miałem w środku prawie mi rzuca. Zaczyna mi się przyglądać i zdjeciu.

- Zdjąć okulary.

Myślę sobie, o co chodzi, przecież zdjecie w paszporcie i na wizie mam w tych samych okularach. No ale zdejmuję. Znowu mi się przygląda.

- No dobrze, położyć 4 palce prawej ręki na skanerze... 

Już wiedziałem, że jednak mnie nie zawrócą z ganicy. Doganiam resztę wycieczki. Nikgo więcej o te rezerwacje nie pytali. Takie moje szczęście.

Potem odbieramy bagaż. Do plecaka Olgi przyczepił się funkcjonariusz na 4 nogach. W tym czasie szukałem swojej torby, ale widziałem zamieszanie. Okazało się, że wcześniej miała tam kanapki, a na teren USA nie wolno wwieźć żadnych produktów spożywczych. Trafiamy na ostatnią kontrolę. Miły tym razem azjata zobaczywszy nasze paszporty zawołał: NO KIEŁBASA! 

Ha

Ha

Ha...

Prześwietlili nam bagaże i ruszyliśmy kolejką bez maszynisty do centrum wynajmu samochodów. Tam strasznie długo trwało sporządzanie umowy, składaliśmy mnóstwo podpisów, skanowano nam prawa jazdy i pod koniec procedury włączył się alarm. Światła migają, syrena piszczy, głos wydaje polecenia. Pracownicy uciekli a nam kazano wyjść z budynku nie używając wind. Jasne, z 4 piętra z bagażami. Zeszliśmy piętro niżej i zostaliśmy w pustym korytarzu. Po jakimś czasie alarm przestał wyć, wróciliśmy na nasze piętro, ale nie wróciła już obsługująca nas urzędniczka. Uciekła ze strachu przed terrorystami? Hm... a to były tylko ćwiczenia.

Doprosiliśmy się po jakimś czasie uwagi pani ze stanowiska obok. Okazało się, ze jedyną czynnością, której nie zrobiła ta z którą rozmawialiśmy poprzednio, było poinformowanie nas, że mamy już iść odebrać kluczyki i samochód.

Zamówiliśmy Jeepa, dostaliśmy Chevroleta. Tak działa opcja "Jeep Cherokee or similar". Ale jest wygodny. A miało być bez zdjęć...

Wreszcie dotarliśmy do motelu DaysInn. O motelu - następnym razem. Robi mi się opóźnienie, ale czasu jest za mało po powrocie.